ლექცია XII. „ვეფხისტყაოსნის“ სიყვარული: შუასაუკუნეობრივისა და რენესანსულის ჰამონია
Section outline
-
-
დასამუშავებელი საკითხები:
1. „ვეფხისტყაოსნის“ სიყვარულის კონცეფცის შუასაუკუნეობრივი ძირები. 2. რენესანსული იდეალი „ვეფხისტყაოსნის“ სიყვარულის კონცეფციაში. 3. რენესანსული იდეალი და ჰიპერბოლიზაცია და პირობითობა - „ვეფხისტყაოსნის მხატვრული სტილის არსებითი მახასიათებლები. 4. „ვეფხისტყაოსანი“ და ევროპული მწერლობა.
დასამუშავებელი ლიტერატურა:
1. ე. ხინთიბიძე, „ვეფხისტყაოსნის“ სიყვარული - ახალი ფილოსოფიური კონცეფცია“: ჟურნ. „ქართველოლოგი“, #21.
2. ე. ხინთიბიძე, „იდეურ-მსოფლმხედველობითი...“, გვ. 49-59;
3. ე. ხინთიბიძე, „ვეფხისტყაოსნის გზა აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ: „ვეფხისტყაოსანი“ შექსპირისა და მისი თანამედროვეების ინგლისურ დრამატურგიაში, 2016, გვ. 124-148.
საკითხები და შეკითხვები: ახალი აღთქმა - „ვეფხისტყაოსნის“ სიყვარულის კონცეფციის საფუძველი; პლატონური იდეალი - „ვეფხისტყაოსნის“ სიყვარულის კონცეფციის გზა რენესანსულობამდე; შუასაუკუნეების „მოყვასი“ და „ვეფხისტყაოსნის“ „მოყვარე“; ევროპული პოეზიის სიმბოლური „ქალი მედიუმი“ და გურამიშვილის „ზუბოვკა“. XVI-XVII საუკუნეების ქართველთა საზოგადოებრივი სწრაფვა და „ვეფხისტყაოსნის“ გზა ევროპისკენ -
-